நாளைப் பொழுது உன்தன் நல்ல பொழுதாகுமென்று
ஆத்து வெள்ளம் காத்திருக்கு அழுக்குத் துணியும் நெறெஞ்சிருக்கு
ரோஜா மலரே ராஜகுமாரி
சும்மா இருந்தா சோத்துக்கு நஷ்டம்
உள்ளம் என்பது ஆமை
காவேரி ஓரம் கவி சொன்ன காதல்
சொட்டு சொட்டுன்னு சொட்டுது பாரு இங்கே
கண் போன போக்கிலே கால் போகலாமா?
அறிவுக்கு விருந்தாகும் திருக்குறளே
பிள்ளைக்குத் தந்தை ஒருவன்
கண்ணன் வந்தான் அங்கே கண்ணன் வ்ந்தான்
ஆனாக்கா அந்த மடம் ஆவாட்டி சந்த மடம்
மெட்ராஸ் நல்ல மெட்ராஸ்
காவிரிப் பெண்ணே வாழ்க
இரவும் நிலவும் வளரட்டுமே
கால் போன போக்கிலே மனம் போகலாமா?
சின்னப் பயலே சின்னப் பயலே சேதி கேளடா
ஆத்திலே தண்ணி வர அதிலொருவன் மீன் பிடிக்க
ஓரு நாள் போதுமா இன்றொரு நாள் போதுமா
பட்டணந்தான் போகலாமடி பொம்பளே
கொடுத்ததெல்லாங் கொடுத்தான்
வாடா மலரே தமிழ்த் தேனே
வடிவேலும் மயிலும் துணை
ஆட வேண்டும் மயிலே
கண்ணாலே பேசிப் பேசிக் கொல்லாதே
கல்வியா செல்வமா வீரமா?
புஞ்சை உண்டு நஞ்சை உண்டு
உன்னால் முடியும் தம்பி தம்பி
அக்காளுக்கு வளைகாப்பு
வா கலாப மயிலே
பிறக்கும் போதும் அழுகின்றாய்
அமைதியான நதியினிலே ஓடும் ஓடம்
தேசம் ஞானம் கல்வி
நீயே கதி ஈஸ்வரி
எங்கே தேடுவேன்
பச்ச மலப் பூவு
துன்பம் நேர்கையில்
சிங்காரக் கண்ணே
எத்தனை காலந்தான் ஏமாற்றுவார்
அத்திக்காய் காய் காய்
எங்களுக்கும் காலம் வரும்
காளை வயசு கட்டான சைசு
கோடை மறைந்தால் இன்பம் வரும்
அமுதைப் பொழியும் நிலவே
வந்த நாள் முதல் இந்த நாள் வரை
காணா இன்பம் கனிந்ததேனோ
ஆயிரம் நிலவே வா
தெய்வம் தந்த வீடு
காடு மலை மேடு கண்ட
யாரை நம்பி நான் பொறந்தேன்
இந்த மான் உன்தன் சொந்த மான்
மாறாதையா மாறாது மனமும் குணமும் மாறாது
தூங்காதே தம்பி தூங்காதே தூங்காதே
சின்னச் சின்னக் கண்ணனுக்கு என்ன தான் புன்னகையோ?
பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே
மண்ணுக்கு மரம் பாரமா மரத்துக்கு இலை பாரமா?
ஏட்டில் படித்ததோடு இருந்து விடாதே
இதய வீணை தூங்கும் போது பாட முடியுமா?
சமரசம் உலாவும் இடமே நம் வாழ்வில் காணா
சில்லென்று பூத்த சிறுநெருஞ்சிக் காட்டினிலே
கலையே என் வாழ்க்கையின் திசை மாற்றினாய்
ஊருக்கெல்லாம் ஓரே சாமி
மனிதன் எல்லாம் தெரிந்து கொண்டான்
சந்தன தென்றலை ஜன்னல்கள் தண்டித்தல்
பூங்கொடி தான் பூத்ததம்மா
முத்துக்களோ கண்கள் தித்திப்பதே கன்னம்
கண்ணிலே அன்பிருந்தால் கல்லிலே தெய்வம் வரும்
வெய்யிற்கேற்ற நிழலுண்டு வீசும் தென்றல் காற்றுண்டு
டிங்கிரி டிங்காலே மீனாட்சி டிங்கிரி டிங்காலே
நான் அனுப்புவது கடிதம் அல்ல
கல்யாணத் தேன் நிலா காய்ச்சாத பால் நிலா
ஆடை கட்டி வந்த நிலவோ
சின்னச் சின்னப் பூவே சிரித்தாடும் பூவே
யாருக்கு டிமிக்கி கொடுக்கப் பாக்குறே
பூமியில் மானிட ஜென்மமடைந்துமோர்
மருதமலை மாமணியே முருகையா
ஆயிரம் கண் போதாது வண்ணக் கிளியே
நிற்பதுவே நடப்பதுவே பறப்பதுவே
சந்திரோதயம் ஒரு பெண்ணானதோ
சக்தி கொடு சக்தி கொடு சக்தி கொடு சக்தி கொடு
கடவுள் தூங்கவில்லை அவன் கண்ணில் மயக்கமில்லை
கோபியர் கொஞ்சும் ரமணா
தூளியிலே ஆட வந்த வானத்து மின் விளக்கே
மாமா மாமா மாமா மாமா மாமா மாமா
தோள் கண்டேன் தோளே கண்டேன்
பார்த்தேன் சிரித்தேன் பக்கத்தில் அழைத்தேன்
காலத்தில் அழியாத காவியம் தர வந்த
கல்யாண நாள் பார்க்கச் சொல்லலாமா?
இறைவன் இருக்கின்றானா? மனிதன் கேட்கிறான்
ஒடிவது போல் இடை இருக்கும் இருக்கட்டுமே
நீ தானா என்னை நினைத்தது? நீ தானா என்னை அழைத்தது?
உலகம் பிறந்தது எனக்காக ஓடும் நதிகளும் எனக்காக
கண்ணன் வருவான் கதை சொல்லுவான்
சொப்பன வாழ்வில் மகிழ்ந்து
வெற்றி வேண்டுமா? போட்டுப் பாரடா எதிர்நீச்சல்
ஞாயிறு என்பது கண்ணாக திங்கள் என்பது பெண்ணாக
சொல்லடி அபிராமி சொல்லடி அபிராமி
மனம் கனிவான அந்தக் கன்னியைக் கண்டால்
கலையாத கல்வியும் குறையாத வயதுமோர்
ரோஜா மலரே ராஜகுமாரி ஆசைக் கிளியே அழகிய ராணி
தென்றலில் ஆடும் கூந்தலில் கண்டேன்
வெள்ளி மலை மன்னவா வேதம் நீ அல்லவா?
சின்னஞ்சிறு சிட்டே என்தன் சீனா கற்கண்டே
வா வாத்யாரே ஊட்டாண்டே நீ வராங்காட்டி நான் உடமாட்டேன்
திருமகள் தேடி வந்தாள் என்தன் இதயத்தில் குடி புகுந்தாள்
இங்கு உண்ணடா செல்வமே
நாட்டுக்கு சேவை செய்ய நாகரிகக் கோமாளி வந்தானையா
மனுஷனை மனுஷன் சாப்பிடுறாண்டா தம்பிப் பயலே
உண்மை ஒன்றே பேசும் நல்ல உயர் குணம் வேண்டும்
மயக்கும் மாலைப் பொழுதே நீ போ போ
முருகா என்றதும் உருகாதா மனம்
மாதவிப் பொன் மயிலாள் தோகை விரித்தாள்
வெண்ணிலா நேரத்திலே வேணு கானம்
தன்னைத் தானே நம்பாதது சந்தேகம்
மனைவி அமைவதெல்லாம் இறைவன் கொடுத்த வரம்
நெஞ்சில் குடியிருக்கும் அன்பருக்கு நானிருக்கும்
துயிலாத பெண்ணொன்று கண்டேன்
கண்ணுக்குள் எத்தனை வெள்ளமடி?
முகத்தில் முகம் பார்க்கலாம்
சின்னஞ்சிறு கிளியே கண்ணம்மா
ஊசி பட்டாசே வேடிக்கையா தீ வெச்சாலே வெடி டமார் டமார்/a>
குறுக்கு வழியில் வாழ்வு தேடிடும் குருட்டு உலகமடா
தேரோடும் எங்க சீரான மதுரையிலே
காதல் காதல் என்று பேச கண்ணன் வந்தானோ?
பணம் பந்தியிலே குணம் குப்பையிலே
எல்லாம் இன்பமயம்
மாலைப் பொழுதின் மயக்கத்திலே
மனிதன் நினைப்பதுண்டு வாழ்வு நிலைக்குமென்று
காற்றினிலே வரும் கீதம்
நெஞ்சினிலே நினைவு முகம்
எங்கிருந்தோ வந்தான் இடைச்சாதி நான் என்றான்
ஓடும் மேகங்களே ஒரு சொல் கேளீரோ
சிட்டுக்குருவி சிட்டுக்குருவி சேதி தெரியுமா?
மாப்பிள்ளை வந்தான் மாப்பிள்ளை வந்தான்
ஆணி முத்து வாங்கி வந்தேன் ஆவணி வீதியிலே
அண்ணாத்தே ஆடுறார் ஒத்திக்கோ ஒத்திக்கோ
ஏரிக் கரையின் மேலே போறவளே பெண்மயிலே
ஒரு முறை பார்த்தாலே போதும்
ஒரு முறை பார்த்தாலே போதும்
தங்கரதம் வந்தது வீதியிலே
குழந்தையும் தெய்வமும் குணத்தால் ஒன்று
படைத்தானே படைத்தானே மனிதனை ஆண்டவன் படைத்தானே
புருஷ்ன் வீட்டில் வாழப்போகும் பொண்ணே
நினைந்து நினைந்து நெஞ்சம் உருகுதே
சங்கே முழங்கு சங்கே முழங்கு
கண்ணும் கண்ணும் கலந்து
ஐயா சாமி ஆவோஜி சாமி
என்னருமைக் காதலிக்கு வெண்ணிலாவே
எந்த ஊர் என்றவனே இருந்த ஊரைச் சொல்லவா?
தமிழன் என்றொரு இனம் உண்டு
ஒன்றென்றிரு தெய்வம் உண்டென்றிரு
சின்னக் குழந்தைகள் போல் விளையாடி
தீர்த்தக் கரையினிலே கண்ணம்மா ஷெண்பகத் தோட்டத்திலே
காலமிது காலமிது கண்ணுறங்கு மகளே
என்னுடல் தனிலொரு ஈ மொய்த்த போது
யார் தருவார் இந்த அரியாசனம்?
மௌனமே பார்வையால் ஒரு பாட்டுப் பாட வேண்டும்
தென்றல் உறங்கிடக் கூடுமடி என்தன் சிந்தை உறங்காது
சொன்னாலும் வெட்கமடா சொல்லாவிட்டால் துக்கமடா

---

---